Zlatko Zlaja SJERIĆ: Sevdalinka je više od pjesme

Piše: Objavljeno: 12/10/2022
featured image

Foto: Privatna arhiva

Kompozitor, tekstopisac, aranžer i harmonikaš Zlatko Zlaja Sjerić, rođen je 14. 01. 1964. u Sarajevu. U svojoj desetoj godini upisao je školu harmonike kod nastavnika Bate Petromana, potom kod Dragutina Basraka, da bi nakon nekoliko godina postao član orkestra RKUD ,,Proleter“. Profesionalno bavljenje muzikom započinje 1982. sviranjem po ugostiteljskim objektima i koncertima širom bivše SFRJ i inostranstvu.

Komponovanjem i pisanjem pjesama, aranžiranjem, studijskim radom i muzičkom produkcijom se počeo baviti davne 1988. godine. Danas je vlasnik muzičkog studija “SJERIĆ RECORD’S” u Njemačkoj.

Pored tzv. komercijalnih pjesama, veliku ljubav pokazuje prema stvaranju pjesama u duhu sevdalinke i izvorne narodne pjesme. Posebno je ponosan na regionalni muzički projekat “ZLAJA SJERIĆ & PRIJATELJI – SEVDAH UZ HARMONIKU, u kojem su učešće uzeli vrsni interpretatori sevdalinke iz cijelog regiona. Ovaj projekat je svjetlost dana ugledao u maju 2021. u izdanju produkcije BMC ETNO.

Dobitnik je prestižne nagrade ,,Ismet Alajbegović Šerbo“, za najuspješnijeg stvaraoca muzike bh. tradicije.

Za portal Preduzetnica.me., sa Zlatkom smo razgovarali o njegovim muzičkim počecima, odricanjima, uspjesima, anegdotama ali i o regionalnom projetku ,,Zlaja Sijarić & Prijatelji-Savdah uz harmoniku“, koji je objavljen prošle godine, a na kojem učestvuje šest crnogorskih izvođača.

Foto: Privatna arhiva

Kako biste sebe predstavili i opisali?

Rođen sam 1964. godine u Sarajevu. Muzičar, muž, otac, a odskora i djed jednoj maloj princezi. Živim i radim u njemačkom gradu Majncu.

Kako su izgledali Vaši počeci?

Još kao desetogodišnjak, upisao sam školu harmonike kod nastavnika Bate Petromana, a ubrzo kod profesora Dragutina Basraka, da bih nakon toga postao član RKUD ,,Proleter” iz Sarajeva, čiji narodni orkestar su vodili čuveni muzički majstori i pedagozi, Spaso Berak, Sulejman Mrehić i Zoran Nikolić, koji su me uputili na razne muzičke pravce i čijih se savjeta pridržavam i danas. Poslije toga počinjem da pratim pjevače širom tadašnje Jugoslavije i po inostranstvu, gdje sam dobro “ispekao” zanat i stekao iskustvo, rutinu i samopouzdanje.

Svirate harmoniku, znamo da je taj instrument jako težak, i za sviranje i za nošenje. Kako vi održavate kondiciju?

Što se tiče učenja sviranja, kao i za svaki instrument, potrebna je ljubav, talenat i jako mnogo rada i odricanja, da bi se postigao određeni nivo. Kada govorimo o težini intrumenta – mislim da mi je još kao dječaku harmonika malo ,,iskrivila“ kičmu. Danas se toliko ,,unesem” i uživim u sviranje, tako da neki fizički napor i ne osjetim. Jednostavno, koncentrišem se na muziku.

Osim što svirate harmoniku, bavite se i komponovanjem, pisanjem i aranžiranjem pjesama. Vlasnik ste muzićkog studija…Možete li nam reći nešto više o tome?

Da. Ja ustvari i nisam klasični instrumentalista, svirač. Po vokaciji sam kreativac i akcenat mog rada je autorsko stvaralaštvo. Autor sam mnogih tekstova, muzike, aranžmana za nekih 450 – 500 kompozicija, koje izvode poznata pjevačka imena sa naših prostora, kao što su: pokojni Marinko Rokvić, Zorica Marković, Nihad Alibegović, Vera Matović, Branka Šćepanović, Asim Brkan, Angel Dimov, Hasiba Agić, Rifat Tepić, Zdravko Đuranović, Rizo Hamidović, Naum Petreski, Hamid Ragipović Besko, Pavao Anić  i mnogi drugi..

Vlasnik sam muzičkog studija “SJERIĆ RECORD’S”, gdje snimamo uglavnom folk i pop muziku, a puno pažnje se poklanja i tradicionalnoj narodnoj pjesmi i sevdalinci. Po tome smo već poznati u muzičkim krugovima.

Koliko toga ste se odrekli zarad muzike?

Odricanja je bilo još od malih nogu. Dok su se moji vršnjaci igrali, ja sam išao na časove harmonike, a u kući vježbao i po nekoliko sati dnevno. Poslije kao mladić sam svirao po ugostiteljskim objektima i do ranih jutarnjih sati, dok su se moji vršnjaci družili, šetali sa djevojkama, išli u kina, diskoteke, kafiće.. Poslije i vikende,  praznike, Novu godinu, ljudi provode sa porodicama, a nama muzičarima je to prilika da nešto zaradimo, tako da je odricanja bilo, a i još uvijek ga ima.

Da li ste oduvijek znali da će Vam harmonika biti životna karta?

Još kao mali dječak znao sam da ću svirati harmoniku. Da li će to da bude profesionalno bavljenje, amatersko, hobi – to nisam mogao predvidjeti.

Učestvovali ste u stvaranju kompozicija koje izvode poznata muzička imena. Da li biste izdvojili neku saradnju posebno?

Moja autorska “lična karta” je pjesma “Tebe nema”, koju izvode troje pjevača, pokojni Marinko Rokvić, Nihad Alibegović i Zorica Marković..Do danas je snimljeno i bezbroj ,,covera“ za tu pjesmu.. Te saradnje na samom početku su mi otvorile vrata za dalje. Izdvojio bih i saradnju sa Rizom Hamidovićem, koji je snimio preko 40 mojih tekstova, kompompozicija i aranžmana. Njegov stil pjevanja, po njegovom priznanju, poznajem “u dušu” i to mi je jedna od najdražih saradnji.

Posebno ste ponosni na regionalnom muzičkom projektu “ZLAJA SJERIĆ & PRIJATELJI – SEVDAH UZ HARMONIKU“, možete li nam reći nešto više o samom projektu?

Regionalni projekat “ZLAJA SJERIĆ I PRIJATELJI – SEVDAH UZ HARMONIKU” je muzički, studijski projekat na kome pratim 20 vrsnih umjetnika, vokalnih solista iz bivše Jugoslavije, gdje su učešće uzeli vrsni interpretatori sevdalinke iz cijelog regiona, pa sve od Amerike do Australije.

Na svakoj pjesmi harmonika je odsvirana u 8 do 12 kanala i sve je sinhronizovano u jednu cjelinu u stereo tehnici, tako da je postignut jedan polifoni, orkestarski zvuk i uz odličnu vokalnu interpretaciju vrhunskih majstora sevdalinke, dobili smo prijatan ugođaj, za prave sladokusce i ljubitelje ovog muzičkog žanra. Ovaj projekta skoro je ugledao svjetlost dana u vidu digitalne prezentacije (digitalni cd) u izdanju BMC ETNO iz Sarajeva, a planiram i štampanje jednog tiraža “fizičkog nosača zvuka”, koji danas manje egzistira.

Projekat je već prezentovan na državnoj RTVCG, raznim radio stanicama, kao i u štampanim medijima pod rubrikom ,,kultura”, što me posebno raduje. Na ovom projektu učestvuje i šest poznatih crnogorskih izvođača.

Sve je otpjevano i odsvirano autentično, u svom izvornom obliku, a radi se o sevdalinkama iz Bosne i Hercegovine, Crne Gore, Sandžaka… koje izvode pokojna Merima Njegomir, Beki Bekić, Hasiba Agić, Zdravko Đuranović, Branka Šćepanović, Ibro Selmanović, Šukrija Žuti Serhatlić, Aleksandar Tiranić, Danica Krstić, Naum Petreski, Esad Merulić, Arif Alajbegović, Ringo Hamidović,  Mensura Bajraktarević, Pavao Anić, Esma Kovač, Refik Kolić, Ramiz  Brkić, Josip  i Lidija Matić.

Izvode se, između ostalih, pjesme, ,,Malenim sokakom ne prolazim više“, ,,Pjevaj Bosno pa me razveseli“, ,,Kad sam mlada da sam voda hladna“, ,,Oči moje kletvom bih vas kleo“, ,,Da mi je znati bože moj“, ,,Sitna knjiga na žalosti“,  ,,Puče puška ledenica“, ,, Je li kome kano srcu mome“.. Izdavač je MBC ETNO iz Sarajeva, a projekat je apsolutno nekomercijalan i služi isključivo očuvanju kulturnog nasljeđa.

Foto: Privatna arhiva

Osim komercijalnih pjesama, stvarate i pjesme u duhu sevdalinki i izvornih narodnih pjesama…Koje od njih su najzahtjevnije za pisanje, ali i za izviđenje po Vašem mišljenju?

Volim da pišem i komponujem pjesme u duhu tradicionalne muzike sa naših prostora, bilo da se radi o vokalno-instrumentalnoj ili samo instrumentalnoj muzici. Otuda saradnja pored bosansko – hercegovačkih pjevača i sa crnogorskim, srbijanskim, makedonskim i hrvatskim pjevačima. Skoro sam uradio kompoziciju i aranžman i produkciju na tekst Zdravka Đuranovića, “Ima momče“, za divu crnogorske narodne muzike, Branku Šćepanović, koja se po zvuku i stilu ni malo ne razlikuje od izvornog crnogorskog melosa. Po meni najzahtjevnija i u autorskom i u izvođačkom smislu je sevdalinka. Tu jednostavno nema “foliranja” ni u pjevanju, ni u sviranju. Ili znaš ili ne znaš. Tekst ne smije biti banalan, prost i sve to mora da sadrži emociju, poruku, smisao…

Koje anegdote se sjećate?

Anegdote su uglavnom vezane za davne osamdesete, dok se putovalo i sviralo po koncertima, zabavama, restoranima, kafanama…

Svirali smo u Švajcarskoj, u St. Gallenu u jednom našem restoranu. Obično kad “otvaramo” program oko 19 : 00, restoran je poluprazan, dok se ne počne puniti. U jednom uglu za stolom je sjedio stariji čovjek i čitao novine. A tu je radio jedan konobar, koji je bio veliki šaljivdžija i došao je do našeg pjevača, donio spisak deset sevdalinki najdužih što postoje i rekao mu: ,,Onaj tamo što čita novine je jedan stari Sarajlija i otpjevaj mu ove pjesme, platiće on, ali rekao je da ne gledaš u njega, samo pjevaj.“ Mi smo skoro sat vremena “gudili” te sevdalinke i na kraju mu pjevač priđe da mu naplati i ispostavilo se da je čovjek Švajcarac, pojma nema, niti je šta naručio, niti ga interesuje naša muzika.

Dobitnik ste brojnih nagrada. Koja Vam je najdraža i koliko Vam nagrade znače?

Bilo je festivalskih nagrada za tekst, muziku ili aranžman, ali ovogodišnja nagrada koja mi je dodijeljena od asocijacije kompozitora BiH, AMUS, “ISMET ALAJBEGOVIĆ ŠERBO”, za autorsko stvaralaštvo na temeljima tradicionalne muzike, ne može se porediti ni sa jednom nagradom dobijenom do sad i predstavlja svojevrsni pečat mog dugogodišnjeg rada.

Foto: Privatna arhiva

Mnogo je harmonikaša na našim prostorima, narod voli taj instrument, koliko dnevno sati se vježba odprilike da bi neko postigao uspjeh?

Kao što rekoh, sebe ne smatram tipičnim instrumentalistom, harmonikašem, tako da više vremena posvećujem pisanju, komponovanju i kompletnoj muzičkoj produkciji. Harmonikaši koji se isključivo bave tim instrumentom, i učestvuju na balkanskim, evropskim i svjetskim takmičenjima harmonikaša u sviranju tradicionalne, ali i klasične muzike velikih svjetskih kompozitora, koja je jako zahtjevna i znam da neke moje kolege vježbaju i po šest do osam sati dnevno.

Smatrate li da se i daje stvara kvalitetna muzika i pjesme, sa obzirom na konstantnu pojavu novih trendova i novih imena na muzičkoj sceni?

Mislim da se stvara muzika za svačiji ukus i to je u redu. Mene više brine što se u medijima prezentuje više tzv. komercijalna, “trendovska” muzika, iako razumijem da mnoge medijske kuće žive od marketinga, ali mislim da treba voditi računa i o kvaliteru.

Kako Vam se čini muzička scena u regionu?

Muzička scena u regionu je raznovrsna, ima tu i dobrog i manje dobrog. Generalno mislim da imamo previše pjevača i muzičara. Nekad davno se znalo ko šta može da radi, danas pjeva i ko nema sluha i glasa, jer današnja visoka studijska tehnologija sve te nedostatke nadomjesti.

Foto: Privatna arhiva

Koji je Vaš savjet za sve one koji se bave ili planiraju da se bave muzikom i stvaranjem iste? Šta je nabitnije u tom poslu?

Ne mogu se oteti utisku da mnogi danas hoće uspjeh “preko noći”. Tačno je da agresivan marketing može da stvori hit i  “zvijezdu” preko noći, ali isto tako brzo nestane i taj hit i ta “zvijezda”. Ja sam ipak zagovornik upornog rada i postepenog građenja dugotrajne karijere, zasnovane prvenstveno na kvalitetu, a naravno da je uz to i dobra reklama jako bitan faktor uspjeha.

Šta Vas motiviše na stvaranje? U čemu pronalazite inspiraciju?

To je pitanje koje mi je postavljano mnogo puta i nikad nemam precizan odgovor. Što se inspiracije tiče, ne treba mi neka posebna, dovoljno je da sam odmoran i raspoložen, a što se motivacije tiče, mislim da jedan uspjeh autora motiviše na sljedeći i daje mu novu snagu za stvaranje.

Kakvi su Vaši dalji planovi?

U planu mi je da uradim neke nove projekte, neke završavam, neke sam započeo, a neki su u planu. Upravo sam završio filmsku muziku za dokumentarno – igrani film “Vidiš li ovaj grad ” reditelja i scenariste Admira Beganovića, o Sarajevu od samog njegovog nastanka do danas, kao i dva singla Mirze Alijagića, frontmena nekadašnje pop grupe MIRZINO JATO, koji zu imali vanvremenski hit ,,Apsolutno tvoj“,  a koji je inače i dugogodišnji član “Sarajevske opere”, ovaj put se oprobao i kao interpretator pjesama u narodnom duhu. Za koji dan izlazi i CD Bjelopoljca Refika Kolića sa 14 prelijepih sandžačkih sevdalinki, pod nazivom ,,Sevdah i dert“. Sa produkcijom TV HAYAT iz Sarajeva, dogovaram projekat “NAJBOSANSKIJE PJESME” sa mojim autorskim kompozicijama u duhu bosansko-hercegovačke tradicije, kao i neke instrumentalne kompozicije.

Šta poručujete našim čitaocima?

Čitaocima portala Preduzetnica.me poželio bih prije svega dobro zdravlje, da čuvaju iskrene prijatelje, jer takvih je malo i da slušaju dobru kvalitetnu muziku, a posebno sevdalinku, jer sevdalinka je više od pjesme.

Creative
Kolumne
Ostalo
Posao
Uncategorized
Vijesti
Skip to content