Pored brojnih ljepota koje Crna Gora nudi sve brojnijim turistima koji posebno tokom ljetnjih mjeseci posjećuju i jug i sjever zemlje, od skoro je grupi zaštićenih domaćih proizvoda pridružena i poznata Peraška torta, koja je do sada 11. registrovani domaći proizvod.
– Crna Gora je u proteklom periodu napravila značajne iskorake u oblasti unapređenja kvaliteta domaćih proizvoda kroz zaštitu i registraciju naziva. Do sada je registrovano 11 proizvoda, među kojima su Njeguški pršut i Crnogorski pršut sa geografskom oznakom, Pljevaljski sir, Crnogorska goveđa pršuta, Crnogorska stelja, Durmitorski skorup i Kolašinski lisnati sir sa oznakom porijekla, pšenično pivo Čista desetka i Cvijetni med sa oznakom viši kvalitet, te Bamija na ulcinjski način i Peraška torta sa oznakom garantovanog tradicionalnog specijaliteta – rečeno je Pobjedi iz Ministarstva poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede (MPŠV).
Dodaju da osim ovih, postoji još veliki broj proizvoda koji imaju potencijal ili elemente za uspostavljanje šeme kvaliteta. Na pitanje šta ovo konkretno znači za crnogorsku ponudu, iz MPŠV navode da je kvalitet i raznovrsnost poljoprivredne proizvodnje među najvažnijim prednostima.
– Takvi proizvodi obezbjeđuju konkurentnu prednost i opstanak malim, specifičnim i tradicionalnim proizvođačima i daju veliki doprinos njenom kulturnom i gastronomskom nasljeđu. Zaštita, kao što je ova, je posljedica vještina i odlučnosti proizvođača koji su održavali tradiciju, ali su vodili računa i o razvoju novih sastojaka i načina proizvodnje, modernizaciji proizvodnje i proizvoda, kao i valorizaciji kroz sektor turizma. Zaštitom ovakvih proizvoda proizvođači postižu prepoznatljivost na tržištu, kako na regionalnom, tako i na međunarodnom, a na ovaj način proizvod doprinosi prepoznatljivosti mjesta i regiona. Promocija i zaštita proizvoda oznakama kvaliteta doprinose ruralnom razvoju, diverzifikaciji prehrambenih proizvoda i većem izboru potrošača. Zaštita naših specifičnih proizvoda doprinosi i bogatijoj turističkoj ponudi, te razvoju samih turističkih destinacija, a proizvođačima donosi veće cijene proizvoda, olakšane nastupe na tržištu, bolju organizaciju proizvodnje i dugotrajan opstanak – ukazuju iz MPŠV.
Iz ovog resora objašnjavaju da oznake porijekla, geografske oznake i garantovano tradicionalni specijaliteti predstavljaju kolektivne šeme kvaliteta, te stoga zahtjeve za registraciju mogu podnijeti udruženja proizvođača tog konkretnog poljoprivrednog ili prehrambenog proizvoda. Udruženja koja su do sada aplicirala za ove oznake su se organizovala kao nevladina, dok za šemu kvaliteta – viši kvalitet to mogu raditi i individualci.
