U Beranama, kao na čitavom sjeveru države, obnavljanje fabričke, odnosno industrijske i robne proizvodnje, čak i da za tako nešto postoji politička volja i da ima sredstava nije moguće, jer ni jedna fabrika nije sačuvana.
“Za razliku od susjednih država, gdje su fabrike odlazile u stečaj ali su sačuvane, i sada se obnavlja proizvodnja, kod nas su sve privatizovane i opljačkane“, kaže jedan od nekadašnjih privrednika za Portal RTCG.
On postavlja pitanje kako su samo sve mašine iz fabrika koje su ostale prazne kao ljušture mogle biti iznesene iz države, konstatujući da se to preko graničnih prelaza nije nije moglo obaviti bez intervencije i sprege državnih institucija i “biznismena“.
“Mislim lično da je mehanizam bio takav da su mašine razmontirane do poslednjeg šrafa, a zatim to prijavljivano kao staro gvožđe, i da je na taj način izlazilo iz naše države, da bi potom bilo ponovo sklopljeno tamo gdje je već otišlo i nastavilo uspješno da radi. Država je ta koja je dozvolila da se sve te mašine iznesu iz Crne Gore“, smatra naš sagovornik.
Ovaj bivši inženjer kaže da je to gotova i nepopravljiva stvar, ali da bi zbog pravde bilo zanimsljivo tim tragom vidjeti i istražiti ko je sve u tome učestvovao. „Jer, nisu bile u pitanju čačkalice, nego šleperi“, kaže naš sagovornik.
U Beranama su takvu sudbinu doživjele sve fabrike, mađu njima i nekadašnja fabrika za protektiranje guma koja je privatizovana 2003. godine. Nedugo potom svi radnici su upućeni na biro rada, a iz fabrike je počelo da se iznosi sve što je vrijedno.
“Izvlačeni su čak i bakarni kablovi iz zidova i prodavani kao stari materijal. Od trafostanice u krugu fabrike, koja je bila naše vlasništvo, svojevremeno postavljene i projektovane za još nekoliko pogona, ostala je samo cigla. Iz hale nije odnešena jedino presa teška pet tona. Vjerovatno nijesu mogli da joj priđu i da je podignu, inače bi i ona završila u starom gvožđu. Nestali su svi rezervni djelovi i tri tone aluminijuma“ – prisjećaju se danas neki od radnika.Nije bez značaja činjenica da se sve to dešavalo u trenutku dok je postojala sudska zabrana otuđivanja imovine, zbog postupka koji su radnici poveli i dobili, potražujući na ime plata oko 220 hiljada eura.
“Sve institucije su znale da se to radi i niko nije ništa preduzeo da spriječi pljačkanje. Nosilo se i danju i noću. Očigledno da je imao debelu zaštitu“ – pričaju bivši radnici.Euroturist, na čijem čelu je zvanično bio Borislav Dvoržak iz Berana, i Monte-adria slovenačkog berzanskog mešetara Damjana Hoste, kupili su većinski paket akcija Gumiga za jedva trideset hiljada eura, iako je njena nominalna vrijednost bila preko milion.
