U laboratoriji skrivenoj u staroj fabrici oružja u Nju Hejvenu, u saveznoj američkoj državi Konektikat, mašina zagrijeva plastični otpad na 280 stepeni Celzijusa i stvara ljepljive niti materijala koji počinju da se stvrdnjavaju pri dodiru sa vazduhom. Supstanca je napravljena od tekstila i postindustrijskog otpada koji je trebalo da završi na deponiji, ali će biti usitnjena da bi se stvorila najveća moguća površina.

Materijal će postati „hrana” za enzim stvoren uz pomoć vještačke inteligencije (AI), koju je kreirao startap Protein evolušn (Protein Evolution). Kompanija želi da koristi vještačku inteligenciju za stvaranje novih enzima koji mogu da razbiju plastiku i tekstil napravljen od plastike.

„Sada ćemo ovo baciti ajkulama“, šali se glavni tehnološki direktor Džej Koniecka (Jay Konieczka) stojeći u laboratorijskom mantilu pored reaktora enzima i vode. Materijal koji će biti stvoren u procesu, koji kompanija naziva Bajopjur (Biopure), trebalo bi da bude isti kao i poliester dobijen iz nafte, a na isti način bi trebalo da se može koristiti i u tkaninama. Protein evolušn se nada da će ovaj proces omogućiti potpunu reciklažu stare odjeće, čaršava i drugih tkanina.

Svijet ima ozbiljan problem sa plastikom: 460 miliona tona se proizvodi širom svijeta svake godine, a taj broj samo raste kako kupujemo nove stvari. Samo devet odsto plastike se zapravo reciklira, pokazuju podaci Organizacije za ekonomsku saradnju i razvoj (OECD). Ostatak završava na deponijama ili spalionicama, a upravo to je problem koji suosnivač startapa Džonatan Rotberg (Jonathan Rothberg) želi da riješi. „Morate da reciklirate onih 91 odsto koje ljudi ne recikliraju, to smeće, miješane stvari, a ne savršeno čiste, oprane flaše za vodu“, kaže Rotberg, serijski pronalazač i preduzetnik koji je stekao ime izmišljanjem i komercijalizacijom brzog sekvenciranja DNK.